szabelka


szabelka
Pobrzękiwać, potrząsać, wymachiwać itp. szabelką
a) «manifestacyjnie grozić zbrojnym wystąpieniem»: Mit Polaka wymachującego szabelką odchodzi w przeszłość. Młodych ludzi charakteryzuje przede wszystkim pragmatyzm. Wprost 899/2000.
b) «zachowywać się buńczucznie, wypowiadać groźby bez pokrycia»: Nie było też miejsca, mimo licznych okazji, na złowieszcze pobrzękiwanie szabelką wobec społeczeństwa. J. Rolicki, Gierek.

Słownik frazeologiczny . 2013.

Look at other dictionaries:

  • szabelka — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. ż Ib, CMc. szabelkalce; lm D. szabelkalek, {{/stl 8}}{{stl 7}}zdr. od rz. szabla: Machać szabelką. {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • szabelka — ż III, CMs. szabelkalce; lm D. szabelkalek zdr. od szabla w zn. 1 Ozdobna szabelka. Drewniana dziecięca szabelka. ◊ przestarz. Pobrzękiwać, potrząsać szabelką «manifestacyjnie grozić zbrojnym wystąpieniem» …   Słownik języka polskiego

  • pobrząkiwać — Pobrzękiwać szabelką zob. szabelka …   Słownik frazeologiczny

  • pobrzękiwać — szabelką zob. szabelka …   Słownik frazeologiczny

  • potrząsnąć — Potrząsać szabelką zob. szabelka …   Słownik frazeologiczny

  • potrząsać — szabelką zob. szabelka …   Słownik frazeologiczny

  • wymachiwać — szabelką zob. szabelka …   Słownik frazeologiczny

  • odejść — 1. Odchodzić od rozumu, od zmysłów «tracić jasność rozumowania, popadać w panikę z jakiegoś powodu»: Ewa zgubiła się. Przez dwa długie tygodnie tułała się po kraju, próbując znaleźć swój dom. Rodzina odchodziła od zmysłów. GWr 18/01/2000. 2.… …   Słownik frazeologiczny

  • odchodzić — 1. Odchodzić od rozumu, od zmysłów «tracić jasność rozumowania, popadać w panikę z jakiegoś powodu»: Ewa zgubiła się. Przez dwa długie tygodnie tułała się po kraju, próbując znaleźć swój dom. Rodzina odchodziła od zmysłów. GWr 18/01/2000. 2.… …   Słownik frazeologiczny

  • pobrząkać — a. pobrzękać dk I, pobrząkaćam, pobrząkaćasz, pobrząkaćają, pobrząkaćaj, pobrząkaćał pobrząkiwać a. pobrzękiwać ndk VIIIb, pobrząkaćkuję, pobrząkaćkujesz, pobrząkaćkuj, pobrząkaćiwał 1. «spędzić pewien czas na brząkaniu; spowodować brzęczenie… …   Słownik języka polskiego